Korepetycje język niemiecki Rzeszów
Nauka

Gramatyka

Akcent rosyjski

Akcent w języku rosyjskim odgrywa istotną rolę. W odróżnieniu od języka polskiego, w którym akcent jest stały i pada na przedostatnią sylabę, w języku rosyjskim akcent jest ruchomy i może padać na różne sylaby w wyrazie:

  • na ostatnią: урок (lekcja)
  • na przedostatnią: карта (mapa)
  • na trzecią od końca: фабрика (fabryka)

Akcent zmienia swoje miejsce także w różnych formach tego samego wyrazu, na przykład:

голова (mianownik, liczba pojedyncza) (głowa)
голову (biernik, liczba pojedyncza) (głowę)
голов (dopełniacz, liczba mnoga) (głów)

Zmiana miejsca akcentu w wyrazie może również wpływać na zmianę jego znaczenia, na przykład:

стоит (stoi)
стоит (kosztuje)
замок (kłódka)
замок (zamek)
мука (mąka)
мука (męka)

Akcentowaną samogłoskę w języku rosyjskim wymawia się mocniej i dłużej, na przykład:

сумка[suumka] (torebka)
диван [diwaan] (kanapa)

W języku rosyjskim o i a nieakcentowane wymawia się najczęściej jak krótkie a, natomiast o akcentowane czytamy zawsze jako o, na przykład:

она (ona)
хорошо (dobrze)
трактор (traktor)
карта (mapa)
молоко (mleko)

Czasownik

Czasownik jest samodzielną częścią mowy, oznaczającą czynność lub stan. Odpowiada na pytanie что делать? (co robić?) dla czasowników niedokonanych i что сделать? (co zrobić?) dla dokonanaych. Czasowniki odmieniają się przez osoby (są dwie koniugacje I i II), posiadają formę dokonaną i niedokonaną, stronę czynną i bierną, rodzaj (męski, żeński i nijaki) oraz liczbę (pojedynczą i mnogą). W języku rosyjskim występują trzy czasy: teraźniejszy, przeszły i przyszły.

Bezokolicznik

W języku rosyjskim bezokolicznik ma następujące końcówki: -ть, -ти, -чь. Rosyjskim czasownikom zakończonym w bezokoliczniku na -ть, -ти odpowiadają w języku polskim czasowniki zakończone na -ć, a bezokolicznikom zakończonym na -чь najczęściej odpowiadają czasowniki zakończone na -c, na przykład:

читать (czytać)
идти (iść)
мочь (móc)

Czasowniki zwrotne

W języku rosyjskim, tak jak w polskim, występują czasowniki zwrotne. Posiadają one partykułę -ся, która w odróżnieniu od języka polskiego jest pisana łącznie z czasownikiem. Partykuła -ся po samogłosce ma postać -сь, a po spółgłosce -ся, na przykład:

одеваться (ubierać się) учиться (uczyć się) мыться (myć się)
Я одеваюсь учусь моюсь
Ты одеваешься учишься моешься
Он, oна, oно одевается учится моется
Мы одеваемся учимся моемся
Вы одеваетесь учитесь моетесь
Они одеваются учатся моются